Pop art evde nasıl durur?

Pop art evde, kanepeden ya da kapıdan bakıldığında tek bakışta okunan bir nesne olarak durur. Parlak bir renk o bakışı toplar. Yanındaki yüzeyler susarsa nesne yerini bulur.

Evin tamamını bir sergiye çevirmek gerekmez. Günlük hayat devam ederken imgenin seçilmesi yeter.

Bu, tarihsel resmin ev ölçeğine inmesidir. Reklamın düz rengi ve tanıdık siluet, burada bir konsolun ya da bir köşenin işine yarar. Dekorasyonla buluşma ilkeyi daha geniş tutar. Bu sayfa oturulan odaya iner.

Salon ayrı bir dikkat ister, çünkü televizyon, pencere ve geçiş aynı anda vardır. Salonda figür o kalabalığın içinden yol bulur. Burada soru daha geneldir: ev, bu dili yormadan taşıyabilir mi?

Görüş hattı önce gelir

İnsanlar evde sanatın karşısında durup durmaz. Çay koyarken, ayakkabı çıkarırken, telefona bakarken yanından geçerler. Pop art bu kısa bakışa uygundur, çünkü imgesi zaten uzaktan tanınsın diye kurulmuştur. Yer seçimi, o kısa bakışın nereye düştüğüne göre yapılır.

Kapı eşiğinden görünen bir konsol, çoğu dairede en temiz hattır. Koltuk sırtının hemen arkası ise oturan kişi için kayıptır, odaya giren için sürprizdir. İkisinden birini seçmek yeter. İkisini birden doldurmak evi iki vitrinine böler.

Çocukların ve misafirlerin geçtiği hat, kırılgan bir yerleşim istemez. Parlak bir figür, çekmecenin tam ağzına konursa her açılışta risk büyür. Bir karış içeri almak, görüşü bozmadan kullanımı rahatlatır. Estetik burada nezaketle aynı çizgidedir.

Parlak renk ve gündüz ışığı

Turkuaz gibi ticari bir renk, evde nötr kumaşların arasında hemen seçilir. Altın mermer deseni, rengi mücevher gibi değil, mermer gibi böler. Yüzey parlaksa pencere ışığı üzerinde gezer.

Bu gezinme formu yok edebilir ya da canlandırabilir. Fark, lekenin göz hizasında mı, omuz hizasında mı durduğudur.

Öğleden sonra sert gelen bir batı penceresi, parlak gövdede geniş bir ayna açar. Figürü pencereye dik açıyla değil, hafif çapraz koymak yansımayı daraltır. Perde inceyse renk duvarda da hafifçe tekrar eder.

Bu tekrar hoş bir akrabalıktır. Perde aynı turkuazı birebir kopyalıyorsa akrabalık taklide döner.

Gece, masa lambasının sıcak ışığı aynı yüzeyi daha yumuşak gösterir. Tek bir lamba, tavan spotunun düz yıkamasından daha iyi hacim verir. Galeri estetiği bu ışığı daha disiplinli kurar. Evde tek lamba çoğu zaman yeter.

Sakin bir ikinci nesne

Parlak renk tek başına odanın bütün işini görebilir. Yanına ikinci bir nesne gelecekse onun sesi daha alçak olmalıdır. Dar paletli, mat ya da az jestli bir figür bu işe uyar. İki parlak renk yan yana gelince ev, seçim yapmak yerine ikisini birden sergilemiş olur.

Turkuaz, altın mermer desenli ayı figürü vitrin rengini eve taşır. Gün ışığında mermer desenleri ince bir çizgi gibi okunur. Adaçayı kulaklı Companion yanında durursa paleti genişletmez, yatıştırır. Adaçayı, turkuazın akrabasıdır, bağırtısı değildir.

İkisinin arasında bir kitap ya da küçük bir taş yeterince aralıktır. Aralık bir karış da olabilir, bir kol boyu da. Ölçü, üçüncü bir renkli objeye yer kalmamasıdır.

Koleksiyon sayfası daha çok parçayı bir arada düşünenler içindir. Tek odada az karar daha uzun yaşar.

Ev hakkındaki yanılgılar

İlk yanılgı, pop artın evde ancak 1960’ların mobilyasıyla durduğudur. Dil, düz renk ve tanıdık imgededir. Berjerin yılı o dili taşımak zorunda değildir.

Sade bir kanepe, grafik bir nesneye daha temiz zemin olur. Dönem dekoru ayrı bir meraktır, bu yerleşimin şartı değildir.

İkinci yanılgı, çocuklu evde bu objelerin duramayacağıdır. Dururlar, geçişin dışında ve devrilmeyecek bir yüzeyde. Üçüncü yanılgı, her odaya bir tema vermektir.

Bir turkuaz figür bütün evi turkuaza boyamak için sebep değildir. Mutfak, yatak odası ve antre aynı cümleyi tekrarlamak zorunda kalmaz.

Dördüncü yanılgı, parlaklığın her ışıkta güzel göründüğüdür. Bazı saatlerde yüzey yalnızca pencerenin yansımasıdır. Bu, rengin hatası değildir.

Yerin ve saatin birlikte düşünülmemesidir. Objeyi akşam lambasıyla bir kez, öğle ışığıyla bir kez görmek seçimi dürüstleştirir.

Günlük kullanıma göre seçmek

Önce nesnenin günün hangi saatinde görüleceğini yazın, gerçekten yazmadan da olur, ama karar verin. Sabah kısacık bir bakışsa, siluetin uzaktan okunması yeter. Akşam uzun oturuluyorsa, mermer deseninin ve kenarın yakından seçilmesi önem kazanır. İki ihtiyaç aynı yeri istemeyebilir.

Sonra komşuları sayın. Kumanda, çerçeve, bitki, kablo. Pop art nesnesi bu listeyle yarışmasın.

Birini kaldırmak, yeni bir obje almaktan daha çok işe yarar. Salondaki figür bu temizliği oturma düzenine bağlar. Aynı ilke antrede de çalışır: ayakkabılıkla heykel aynı bakışta birleşmesin.

En son ikinci nesneyi deneyin. Turkuazın yanına adaçayı yakışıyorsa bırakın. Yakışmıyorsa ikincisini başka odaya alın.

Ev, vitrin olmak zorunda değildir. Ürünler arasında dolaşırken tek odayı gözünüzün önünde tutmak, seçimi tema listesinden çıkarır. Yaşadığınız ışık, katalog ışığından daha doğru bir ölçüdür.

Kısa bir kapanış

Pop art evde bir görüş hattı, bir parlak renk ve gerekirse daha sakin bir ikinci nesneyle durur. Günlük geçiş, pencere ışığı ve rafın komşuları bu üçünü ya taşır ya dağıtır.

İlkenin geniş hali dekorasyon yazısındadır. Daha sıkı bir sunum galeri estetiğindedir. Salonun kendi kalabalığı ayrı sayfada durur.

Ev, bu sayfaların hepsini aynı anda uygulamak zorunda değildir. Bir hat, bir renk, yeter.